
Voorkomen dat infraroodverwarmers in badkamers kortsluiten
Het plaatsen van een infraroodschijnwerper in een badkamer is een risicovolle beslissing. Er is namelijk constante stoom, waterspatten en hoge spanningen in dezelfde kleine ruimte. Dat is geen goede combinatie. Om te voorkomen dat er vonken ontstaan of dat er stroom lekt, maken we gebruik van goed afgesloten behuizingen en sterke isolatiematerialen.
Het probleem met vochtige lucht
Vocht maakt de lucht minder weerstandsvol. Wanneer de lucht vol zit met stoom, wil de elektriciteit gemakkelijk overgaan naar een andere route. Om dit te voorkomen, letten we goed op de afstand tussen de elektrische contactpunten en het metalen frame van de schijnwerper. We gebruiken geen materialen die water opnemen, zoals zeepjes. In plaats daarvan gebruiken we keramische isolatoren en polymeren die bestand zijn tegen hoge temperaturen. Hierdoor blijft de stroom precies waar hij hoort te zijn. Als de behuizing niet goed geaard is, kan zelfs een klein lekje in de isolatie ervoor zorgen dat de hele behuizing als geleider fungeert. En dat willen we natuurlijk niet.
Waar het meestal misgaat
De meeste storingen optreden op de plek waar de kabels met de schijnwerper worden verbonden. Dat is het zwakste punt. Om dit te verhelpen, gebruiken we siliconenafsluitingen en kabelverbindingen met een bepaald IP-classificatieniveau, zodat er geen vocht in de contactbox kan komen. Het kwartsglas van de schijnwerper is uitstekend, maar de uiteinden van de kabels vormen juist het risico. We kiezen voor afsluitingen die bestand zijn tegen de hoge temperaturen die worden gegenereerd door de schijnwerper.
Het balanceren van verschillende factoren
Het maken van een waterdichte behuizing kost moeite. Als je de behuizing goed afsluit om vocht buiten te houden, zit je ook de hitte vast in de behuizing. Het is een compromis. Als je te veel rekening houdt met het IP-classificatieniveau zonder dat er een koelingsmechanisme wordt toegepast, zal de interne temperatuur te hoog worden. Op den duur zal deze hitte de isolatie van de kabels beschadigen.
Het is een delicate balans. Voor zwaar gebruikte commerciële badkamers raden we aan om elke 1.000 uur een megohmmeter te gebruiken, om te controleren of de isolatie nog steeds goed functioneert.