چرا سعی میکنیم لامپهای حمام را قبل از خرید، خراب کنیم؟
بیایید صادق باشیم: حمامها محیطی بسیار نامناسب برای لوازم الکترونیکی هستند. در آنجا بخار زیادی وجود دارد، آب به طور تصادفی روی لوازم الکترونیکی پاشیده میشود، و تغییرات دمایی شدیدی نیز وجود دارد. این شرایط، محیطی مناسب برای خراب شدن لوازم الکترونیکی است.
اگر درزهای لامپ کمی باز باشد، یا لوله کوارتز دارای ترکی بسیار کوچک باشد، کل سیستم دچار اختلال خواهد شد. به همین دلیل، ما فقط به میزان مقاومت لامپ در برابر آب (مانند IP65) توجه نمیکنیم؛ بلکه هر دسته از لامپها را در شرایط مشابه حمام، مورد آزمایش قرار میدهیم.
مشکل واقعی این است که میزان مقاومت لامپ در برابر آب، فقط به معنای این نیست که لامپ در برابر بخارها مقاوم است؛ خطر واقعی زمانی است که سیمهای الکتریکی با شیشه در تماس قرار میگیرند. رطوبت میتواند از آنجا وارد لامپ شود؛ وقتی که رطوبت به الکترودهای لامپ برسد، لامپ خراب خواهد شد. ما سالها از شرایط حمام برای آزمایش لامپها استفاده میکنیم تا مشخص کنیم که درزهای لامپ در کجا ممکن است ضعیف شوند.
علاوه بر این، گرما نیز یک مشکل دیگر است. لامپهای مادون قرمز، در عرض چند ثانیه از حالت سرد به حالت بسیار گرم درمیآیند؛ این تغییرات سریع، فشار زیادی روی درزهای لامپ وارد میکند. ما لامپها را در شرایط گرم و مرطوب مورد آزمایش قرار میدهیم؛ اگر درزهای لامپ کاملاً محکم نباشند، هوا از آنجا وارد لامپ خواهد شد. وقتی این اتفاق بیفتد، الکترودهای لامپ اکسید شده و خراب میشوند.
البته، یک معاملهای وجود دارد: برای اینکه لامپ کاملاً ضدآب باشد، معمولاً نیاز به لنز یا غلاف محکم وجود دارد؛ این امر، لایهای بین لامپ و پوست ایجاد میکند که میتواند گرمای ناشی از لامپ را کم کند. برای حل این مشکل، ما توان لامپ را تنظیم میکنیم؛ تا شما همچنان گرمای لازم را احساس کنید، بدون اینکه درزهای لامپ ضعیف شوند.
ما این لامپها را به عنوان جایگزینهای مناسب برای لامپهای قدیمی میفروشیم؛ کافی است آنها را به برق وصل کنید و کلید را فعال کنید؛ آنها بلافاصله کار خواهند کرد. اما تنها راهی که میتوانیم تضمین کنیم که لامپها پس از سه ماه استفاده، خراب نشوند، این است که ابتدا آنها را در آزمایشگاه مورد آزمایش قرار دهیم.